Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

Something is... until it's not



How does she do it?
Every kiss an explosion
Passion erupting in the most entangling way
I can feel her around me
Touching me
Yet she is not really there
She was never there
An illusion that’s been haunting me
I made her up
And she shall be my end
For that’s how it’s always been
My inner desire for self-destruction
My awareness once more taking away the mystery
For I already know more than anyone should
My thoughts that haunt me
Her presence in my dreams
I see her I feel her
So real and yet
It is but a mirage in the desert that is my heart
Bricks built by the sand within me
A wall that holds me in
That pulls me out
Nothing can truly get in
Nothing can get out
One great supernova within me
Burning me
My heart
My brain
My organs
All of me is in eternal flames
The roughness of my memories has made my hide tough
It shall not burn
Yet torment is dominating my mortal coil
For I am mortal
I am human
Even if in my head I seem to be looking at me from afar
And she is there
I can see her with me
Touching me
Kissing me
She was real
Until she wasn’t

Ευαγγελία Γλέζου (vagg)

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

Συνειδητό Υποσυνείδητο



Στα ύδατα της λογικής κολυμπάω
Δεν βρίσκω πέτρα να πιαστώ
Το ρέμα με παρασύρει σε γνωστές μου σκέψεις
Σκέψεις που έρχονται και φεύγουν
Η σαμσάρα της δικιάς μου ύπαρξης
Ενός παλιού μου εαυτού
Διότι και το παρελθόν αν περάσει
Πάλι κάπου μέσα σου θα είναι
Δε λέει να μας αποχωριστεί
Μοτίβα και συμπεριφορά που πάντα με παίρνουν από πίσω
Τάσεις αυτοκαταστροφής και ειρωνείας
Μα πόσο εύκολο να είναι πια να ζαλιστείς
Μια πέτρα συναντώ και πιάνομαι
Μα σύντομα την δύναμη μου θα χάσω
Πάλι στο ρέμα το ανεξέλεγκτο θα πέσω να χαθώ
Διότι αυτό κάνω
Θύμα της ανθρώπινης φύσης είμαι και εγώ
Δεν ελέγχω το υποσυνείδητο μου
Μα με αυτό πάντα επικοινωνώ
Ξέρω πάντα το πώς και το γιατί
Ευλογία το λένε κάποιοι
Για μένα όμως σημαίνει καταστροφή
Η πόρτα του μυαλού μου που είναι ανοιχτή δεν θα έπρεπε να είναι
Κανείς άλλος δεν παλεύει έτσι με το εαυτό του
Κανένας δεν αντιλαμβάνεται τι γίνεται ή πως και γιατί γίνεται
Μόνο εγώ
Και υποφέρω

Ευαγγελία Γλέζου (vagg)

Δεν ξέρω



Δεν ξέρω τι να πω, ο κόσμος έχει αλλάξει
Ή μήπως είμαι εγώ, που η αλήθεια μου έχει αλλάξει;

Τώρα με ξέρω πιο καλά, και αυτό είναι εντάξει
Μα ο κόσμος γύρω μου, θα με μπερδέψει  πάλι

Βλέπω σημάδια μα, πως ξέρω ότι έχω δίκιο
Γιατί σε περίπτωση μοναδική, αποφάσισα να  υποκύψω

Και αυτή όμως με μπερδεύει, υπάρχει κάτι ή
Τα φαντάζομαι και πάλι
Η ιστορία της ζωή μου, το υποστηρίζει αυτό πολύ

Να πω κάτι, Ή μήπως όχι
Γιατί τα πράγματα από ψέμα
Θα τουμπάρουμ’ όλοι

Ευαγγελία Γλέζου (vagg)