Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

Συνειδητό Υποσυνείδητο



Στα ύδατα της λογικής κολυμπάω
Δεν βρίσκω πέτρα να πιαστώ
Το ρέμα με παρασύρει σε γνωστές μου σκέψεις
Σκέψεις που έρχονται και φεύγουν
Η σαμσάρα της δικιάς μου ύπαρξης
Ενός παλιού μου εαυτού
Διότι και το παρελθόν αν περάσει
Πάλι κάπου μέσα σου θα είναι
Δε λέει να μας αποχωριστεί
Μοτίβα και συμπεριφορά που πάντα με παίρνουν από πίσω
Τάσεις αυτοκαταστροφής και ειρωνείας
Μα πόσο εύκολο να είναι πια να ζαλιστείς
Μια πέτρα συναντώ και πιάνομαι
Μα σύντομα την δύναμη μου θα χάσω
Πάλι στο ρέμα το ανεξέλεγκτο θα πέσω να χαθώ
Διότι αυτό κάνω
Θύμα της ανθρώπινης φύσης είμαι και εγώ
Δεν ελέγχω το υποσυνείδητο μου
Μα με αυτό πάντα επικοινωνώ
Ξέρω πάντα το πώς και το γιατί
Ευλογία το λένε κάποιοι
Για μένα όμως σημαίνει καταστροφή
Η πόρτα του μυαλού μου που είναι ανοιχτή δεν θα έπρεπε να είναι
Κανείς άλλος δεν παλεύει έτσι με το εαυτό του
Κανένας δεν αντιλαμβάνεται τι γίνεται ή πως και γιατί γίνεται
Μόνο εγώ
Και υποφέρω

Ευαγγελία Γλέζου (vagg)

1 σχόλιο:

IonyMo είπε...

νομίζω από τα καλύτερα σου