Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

Πρώτη μέρα στο σχολείο


 Η Χρύσα μπήκε στο προαύλιο του σχολείου. Επιτέλους Λύκειο. Πήρε μαι βαθιά ανάσα και κοίταξε γύρω της. Τα παιδιά, οι καθηγητές και η γερή μυρωδιά ιδρώτα την χτύπησαν κατακέφαλα. Τόσες αναμνήσεις... Μέσα στο πλήθος μπορούσε να ξεχωρίσει πολλούς γνωστούς αλλά και καινούργιους που ήρθαν από άλλο γυμνάσιο.
Ανάμεσα τους και ο Στέφανος. Όταν τα βλέμματα τους ενώθηκαν στο μυαλό της κοπέλας ήρθαν όλες οι στιγμές της περσινής χρονιάς. Όλες! Τα μάτια της έγιναν δύο σχισμές τρομάζοντας το αγόρι μπροστά της. Ο Στέφανος φυσικά και είχε τύψεις αλλά και η Χρύσα δεν ήξερε όλη την αλήθεια. Ούτε χρειαζόταν να την ξέρει. Η κοπέλα του γύρισε την πλάτη και άρχισε να περπατάει προς το μέρος κάποιον γνωστών κοριτσιών. Το αγόρι πήρε ένα αποφασιστικό ύφος και έτρεξε πίσω της. Η Χρύσα γύρισε μια στιγμή πίσω της και άρχισε να περπατάει πιο γρήγορα όμως αυτός την έπιασε από το μπράτσο και πριν προλάβει αυτή να αντιδράσει ο Στέφανος την τράβηξε κοντά του και την φίλησε. Η αντίδραση της ήταν στην αρχή σκληρή αλλά ύστερα μαλάκωσε και αφοσιώθηκε αποκλειστικά σε αυτό. Όταν το φιλί τελείωσε κοίταξε βαθιά στα καστανά του μάτια ψάχνοντας λογική. «Πως ξέρω ότι δεν θα με ξαναπληγώσεις?», σκεύτηκε η κοπέλα. Ο Στέφανος σαν να κατάλαβε την σκέψη της είπε «Ξέρεις ότι δεν το ήθελα... Ποτέ δεν έμαθες όλη την αλήθεια για το τι έγινε. Δεν μπορώ να ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον αλλά τώρα το μόνο που ξέρω είναι ότι σε θέλω πίσω και όλο το καλοκαίρι πάλευα να βρώ τρόπο να σου μιλήσω. Να βρω τα λόγια και το θάρρος να σε αντικρίσω. Ελπίζω όμως να καταλαβαίνεις ότι ακόμα σε αγαπώ». Η Χρύσα κοίταξε άλλη μια φορά στα μάτια του και δεν μίλησε... απλά του έδωσε άλλο ένα γλυκό φιλί και του έπιασε το χέρι χαμογελώντας. Τα λόγια ήταν περιττά πια. Ήξεραν και οι δύο τι ήθελαν και δεν θα άφηναν τίποτα να τους εμποδίσει ποτέ ξανά. Ή τουλάχιστον έτσι ήλπιζαν.

vagg

Δεν υπάρχουν σχόλια: