Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

Σιωπηλός Θάνατος

Έπεσε η νύχτα στο μικρό χωριό του Αυλέμωνα και όλοι πήγαν για ύπνο...εκτός από την Χρύσα. Δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Περπάτησε τον κεντρικό δρόμο και έφτασε στο λιμανάκι. Σκαρφάλωσε τα βράχια και κάθισε στον πιο μεγάλο βράχο που μπορούσε να βρει .Η θάλασσα ήταν τόσο λεία και ήρεμη που νόμιζες ότι μπορούσες να περπατήσεις πάνω της σαν να ήταν έδαφος. Το φεγγάρι ήταν τόσο φωτεινό και έκανε τα μάτια της λαμπυρίζουν πιο πολύ και από ακατέργαστα διαμάντια. Ξαφνικά μια σκιά ξεπρόβαλε από την άκρη του λιμανιού. Ήταν αυτός. Μπορούσε να διαισθανθεί την παρουσία του λίγα μέτρα μακριά της. Πλησίαζε. Αργά. Έφτασε κοντά της και ακούμπησε απαλά το χέρι του στον ώμο της. Αυτή σηκώθηκε και τον κοίταξε στα γαλαζοπράσινα μάτια του. Αυτός ακούμπησε το αριστερό του χέρι στο πρόσωπο της και την φίλησε απαλά στο μάγουλο. Εκείνη γύρισε και κοίταξε πάλι προς την θάλασσα. Σαν να μην ήθελε να τον κοιτάξει. Έβγαλε τα χέρια του από πάνω της και άρχισε να τρέχει. Εκείνη τον ακολούθησε. Δεν ήξερε που ήθελε να την πάει αλλά απλά πήγε μαζί του. Προσπέρασαν το μαγαζί χειροποιώ και τα βράχια δίπλα από την ταβέρνα το κοράλλι και έτρεξαν προς την παραλία φτάνοντας στο κάστρο. Μπήκαν μέσα από μια μεγάλη τρύπα που είχε δημιουργηθεί στο πίσω μέρος του και κάθισαν σε ένα σκουριασμένο κανόνι που ήταν εκεί. Τον κοίταξε με βλέμμα γεμάτο απορία και εκείνος την πλησίασε και της έπεισε το χέρι. Κάθε δευτερόλεπτο που περνούσε ερχόταν όλο και πιο κοντά της. Γύρισε το πρόσωπο της αλλού δείχνοντας του αντίσταση. Σε λίγο τα σώματα τους ήταν κολλημένα το ένα με το άλλο. Εκείνος την φίλησε πρώτα στον λαιμό και μετά στο μάγουλο. Έστρεψε το πρόσωπο του προς αυτόν και τον φίλησε μαλακά στα χείλη. Άρχισε να κλαίει. Αυτός την αγκάλιασε σφιχτά και άρχισε να κλαίει μαζί της. Ένας πόνος άρχισε να διαπερνάει το σώμα της, μαζεύτηκε στα δύο και άρχισε να ουρλιάζει. Ο άντρας την αγκάλιασε ακόμα πιο σφιχτά και ακούμπησε το πρόσωπο του στην πλάτη της αφήνοντας τα δάκρυα του να πέφτουν ακατάπαυστα. Ο πόνος την διαπερνούσε σαν δίκοπα μαχαίρια καρφωμένα στο σώμα της. Η καρδιά της χτυπούσε να τρελή και αποδυναμωνόταν όλο και πιο πολύ με κάθε χτύπο. Ξαφνικά η Χρύσα σταμάτησε να ουρλιάζει και έπεσε στο έδαφος. Αυτός πήγε από πάνω της και της κράτησε το κεφάλι της στα χέρια του, την φίλησε για μια τελευταία φορά. Εκείνη τον κοίταξε με τα μελί μάτια της, προσπάθησε να μιλήσει αλλά ήταν αδύναμη και δεν μπορούσε, έκλεισε τα μάτια της και έπεσε σε έναν βαθύ ύπνο. Περίμενε ότι κάτι τέτοιο θα γινόταν αργά ή γρήγορα, αλλά δεν ήθελε να γίνει έτσι, όχι τόσο σύντομα. Αυτός έβγαλε μια δυνατή κραυγή και ξέσπασε σε ένα δυνατότερο κλάμα μέσα στην ήσυχη εκείνη σκοτεινή νύχτα.


vag


Kyou Koi wo Hajimemasu Pictures, Images and Photos

Δεν υπάρχουν σχόλια: