Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

Όνειρα και πραγματικότητα

Βουητό, φασαρία, οδύνη, λυγμός. Δεν άντεχε να τον βλέπει τόσο.....νεκρό. Το κεφάλι του αιμορραγούσε και ο οδηγός του αυτοκινήτου άνοιξε την πόρτα του και κοίταγε πάνω από τον Μάξ. Η Χρύσα κάλεσε ασθενοφόρο και έτρεξε σε αυτόν. Έβγαλε την Πράσινη ζακέτα της και την τύλιξε σφιχτά γύρω από το κεφάλι του. Όμως, μάταια, η αιμορραγία δεν σταματούσε. Τον αγκάλιασε σφιχτά και ευχόταν να προλάβει το ασθενοφόρο. Όταν έφτασε ένας γιατρός βγήκε και έτρεξε να βοηθήσει. Τύλιξε γάζες γύρο από το κεφάλι του και της έγνεψε να βοηθήσει να τον βάλουμε στο ασθενοφόρο. Τον συνέδεσαν με τα μηχανήματα και έβαλαν μπρος για το νοσοκομείο. Πήγε μαζί τους και σε όλη την διαδρομή κρατούσε το χέρι του καθώς ξέσπαγε σε λυγμούς. Φτάσανε στην διασταύρωση όπου ξαφνικά ένα φορτηγό πετάγεται από το πουθενά και τους παίρνει σύριζα από το πλάι. Όλο το αυτοκίνητο ταρακουνήθηκε ρίχνοντας τα φάρμακα και τον εξοπλισμό κάτω μαζί και αυτόν. Οι γιατροί τον σήκωσαν για να σταματήσουν την αιμορραγία που μόλις είχε αρχίσει. Ξαφνικά το αίμα σταμάτησε να κυλά και οι σφυγμοί του να πέφτουν δημιουργώντας ένα δυνατό κουδούνισμα κάθε φορά που έπεφταν κ’ άλλο. Στον τελευταίο του σφυγμό η Χρύσα ξύπνησε ιδρωμένη με το ξυπνητήρι να χτυπάει δυνατά. Σηκώθηκε και πήγε στο μπάνιο, έριξε λίγο νερό στο πρόσωπο της και ετοιμάστηκε για σχολείο. Μπήκε στο πούλμαν και εκεί τον είδε....να κάθετε ήρεμος και με τα γλυκά του αυτά μάτια να την κοιτάει. Πήγε και έκατσε δίπλα του. Του έδωσε ένα γλυκό φιλί και κράτησε σφιχτά το χέρι του. Την κοίταξε ανήσυχα. Του έγνεψε ότι ήταν εντάξει και συνέχισε να παίζει παιχνίδια στο κινητό. Έφτασαν στο σχολείο και ήταν πια η ώρα για μάθημα. Άργησαν να ανέβουν στην τάξη και για να προλάβουν μπήκαν στο ασανσέρ. Η τάξη τους ήταν στον δεύτερο όροφο. Ξαφνικά το ασανσέρ σταματάει! Η Χρύσα πανικοβλήθηκε και άρχισε να γυρνάει γύρω γύρω χτυπώντας το κουμπί κινδύνου. Ο Μάξ πήρε μια βαθιά ανάσα και προσπάθησε να την ηρεμήσει. Την έπιασε από τα χέρια προσπαθώντας να την σταματήσει. Μέσα στον πανικό της τον σπρώχνει στον παλιό, σκουριασμένο καθρέφτη του ασανσέρ και χτυπάει με το κεφάλι του. Ο καθρέφτης έσπασε και το πάτωμα γέμισε αίμα και κομμάτια σπασμένων γυαλιών. Αιμορραγούσε…Η Χρύσα έμεινε ακίνητη. Είχε παγώσει. Όπως ακριβώς στο όνειρο….μόνο που τώρα ήταν αλήθεια! Έβγαλε την ζακέτα της και την έσφιξε όσο πιο σφιχτά μπορούσε στο κεφάλι του σταματώντας την αιμορραγία αυτή την φορά. Το ασανσέρ άρχισε να ανεβαίνει. Οι καθηγητές, οι μαθητές ακόμα και οι τεχνικοί έπαθαν σοκ με το που άνοιξε η αυτόματη πόρτα. Δύο καθηγητές έτρεξαν, τον σήκωσαν και ξαναμπήκαν στο ασανσέρ. Τον κουβάλησαν σε ένα αυτοκίνητο και ξεκίνησαν για το νοσοκομείο. Στο δρόμο ειδοποίησαν για την άφιξη τους και να ετοιμάσουν χειρουργείο. Η Χρύσα είχε κουλουριαστεί και έκλαιγε ζώντας το όνειρο της από την αρχή. Όταν έφτασαν γιατροί έτρεξαν να τον φροντίσουν και να κλείσουν της πληγές του. Η Χρύσα βγήκε από το αυτοκίνητο και πήγε μαζί τους. Την άφησαν να πάει όμως μόνο μέχρι το χειρουργείο. Δεν της επέτρεψαν να μπει μέσα. Πήγε στην αίθουσα αναμονής περιμένοντας. Όταν βγήκαν από το δωμάτιο άρχισε να τρέχει προς αυτούς να ρωτήσει για τον Μάξ. Όμως έπεσε. Ανήμπορη να κουνηθεί. Ένα από τα γυαλιά του καθρέφτη της είχε καρφωθεί στο πόδι που αιμορραγούσε ακατάπαυστα. Έτρεξαν προς αυτή και την σήκωσαν πηγαίνοντας την στα επείγοντα. Όταν ξύπνησε είχε ένα ελαφρύ πόνο στο πόδι της και ήταν εξουθενωμένη. Κοίταξε γύρω της και στο κρεβάτι δίπλα της ήταν ξαπλωμένος ο Μάξ. Ήταν ζωντανός. Έπιασε το ζεστό του χέρι και το τράβηξε μαλακά για να τον ξυπνήσει. Άνοιξε τα μάτια και απευθείας κοίταξε προς αυτήν. Δεν μπορούσε να μιλήσει αλλά της συλλάβισε με τα χείλια του <<Σαγαπώ>>.Έγειρε προς το μέρος του τον φίλησε γλυκά στα απλά του χείλη και ψιθύρισε. << Και εγώ σαγαπώ>>, δίνοντας του άλλο ένα γλυκό φιλί.


vag

Δεν υπάρχουν σχόλια: