Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

17-7-10 "Για σένα" Part 1 "Mε κοιτούσε στα μάτια"

Τον είδα να πλησιάζει.
Ήταν μέτρα μακριά μα ήμουν σίγουρη πως ήταν αυτός. Περπατούσε σταθερά στο πλάι του Αλέξη.
Χαιρέτισε τα παιδιά και ,σαν να με σταμπαρε μέσα στους υπόλοιπους, με πλησίασε... Φαινόταν σαν να μην υπήρχε άλλο άτομο στο οπτικό του πεδίο… Λες και τα γκριζομελί ματάκια του έβλεπαν μόνο εμένα.
Όταν έφτασε αρκετά κοντά μου , μας χώριζε λιγότερο από ένα μέτρο, σταμάτησε. Έπειτα φάνηκε σαν να είδε κάτι σαν έναυσμα στα μάτια μου και μείωσε την απόσταση που μας χώριζε με περισσότερη θέρμη.
Με αγκάλιασε από την μέση και εγώ αντανακλαστικά τύλιξα τα χέρια μου γύρω από τον λαιμό του. Δεν περίμενε τίποτε άλλο, με φίλησε.
Μπορεί να φανεί γελοίο, μα… όσο και αν το ήθελα δεν περίμενα πως θα με φιλήσει.
«Γειά» ψέλλισα και χαμογέλασα γλυκά.
«Γειά» μου απάντησε χαμογελώντας καλοσυνάτα.
Με αγκάλιασε από την μέση και φύγαμε μακριά από τους υπόλοιπους.
Καθήσαμε στο πιο απομακρυσμένο παγκάκι.
Βολεύτηκα στην θέση μου και τον κοίταξα χαζοχαρούμενα, γέλασε και με φίλησε ξανά. Με τράβηξε στην αγκαλιά του και έπειτα με σήκωσε για να ξανακάτσω. Πάνω του αυτή τη φορά.
Με κάθε μας φιλί γευόμουν το άρωμα του.
Δεν ήθελα να πάρει τα χέρια του από πάνω μου.
Δεν ήθελα!
«Στέλλα!»
Να πάρει!
«Τι;» είπα καθώς ξεκολλούσα τα χείλη μου από τα δικά του.
Εκείνος γέλασε με τον ήχο ενώ εγώ τον κοίταξα δαγκώνοντας τα χείλη μου.
«Εσύ κάνε δουλειά σου » ακούστηκε από μακριά η πονηρή φωνή της φίλης μου και εγώ έσκασα ένα γελάκι «την άλλη θέλω».
«Μμμ» πρόλαβα να απαντήσω προτού τα χείλη του γίνουν ξανά ένα με τα δικά μου.
«Μου έλειψες» ψιθύρισα ενώ φιλούσα τον λαιμό του.
«Και μένα» απάντησε καθώς χάιδευε την μέση μου.
Με κοιτούσε στα μάτια.

Στέλλα

2 σχόλια:

Marian είπε...

Πολύ ωραίο, μπράβο!

Moonlight είπε...

Ευχαριστώ πολύ Marian...! :)