Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

Music

Μουσική στα αυτιά μου! Την ακούω και ταξιδεύω σε άλλους ορίζοντες! Τραγουδάω, χορεύω και νιώθω την μουσική σαν κάτι δικό μου! Χωρίς αυτήν η ζωή μου θα ήταν κάτι ανούσιο! Θα ήταν άδεια. Αχ αυτή η μελωδία! Τόσο όμορφη, τόσο γλυκιά! Με τραβάει, με τραβάει μακριά. Νιώθω τόσο όμορφα όταν την ακούω! Ξαφνικά σταματάει. Κοιτάω γύρω μου και δεν είμαι πια στην πράσινη γεμάτη λουλούδια αυλή μου. Βρίσκομαι στο σκοτάδι! Εκεί που κανένας δεν μπορεί να δει, να νιώσει! Όμως πως γίνετε μια τόσο γλυκιά μελωδία να με φέρει σε ένα μέρος σαν αυτό? Ακούω βήματα, όμως δεν βλέπω κανέναν να πλησιάζει. Κοιτάω δεξιά, κοιτάω αριστερά, αλλά τίποτα. Έτσι κοιτάω πίσω μου. Το μόνο που πρόλαβα να δω είναι μια σκιά. Μόνο αυτό θυμάμαι. Όταν ξύπνησα το σκοτάδι είχε φύγει και φώς είχε πλημμυρίσει τον τόπο γύρω μου. Σηκώθηκα για να δω που είμαι. Κάτι μου θύμιζε. Αυτή η αίσθηση. Την έχω ξανανιώσει. Όμως… Δεν θυμάμαι. Γύρω μου δεν υπήρχε κανείς. Προσπάθησα να φωνάξω. Όμως Χωρίς ανταπόκριση. Μέσα ένιωθα ένα μεγάλο κενό. Μια σκιά σαν εκείνη στο σκοτάδι με πλησίασε. Έδειχνε σαν να μ μιλούσε. Όμως χωρίς εγώ να την ακούω. Προσπάθησα να του μιλήσω. Όμως φαίνετε σαν να μην με καταλαβαίνει. Τι συμβαίνει? Γιατί δεν την ακούω? Γιατί δεν ακούω την φωνή μου. Τώρα θυμάμαι! Αυτή η σκιά. Όταν την είδα την άλλα φορά στο σκοτάδι ένιωσα σαν να με πνίγει και δυνατούς θορύβους να τρυπάνε τα αυτιά μου. Μετά λιποθύμησα. Όμως γιατί? Δηλαδή…δεν θα μπορώ πια να ακούω την μουσική μου? Ούτε να τραγουδάω? Μα αυτό σημαίνει…? Μια στιγμή! Η σκιά με πλησιάζει. Σπεύδω να τρέξω αλλά τα πόδια μου έχουν στυλώσει στην θέση τους και δεν μπορούσα να τα κουνήσω! Εκείνη η αίσθηση που είχα πριν επέστρεψε και πόνος άρχισε να πλημμυρίζει όλο μου το κορμί. Δεν άντεξα και έπεσα κάτω στο σκληρό έδαφος. Έκλεισα τα μάτια και ευχήθηκα αυτό να περάσει. Ξαφνικά ο πόνος εξαφανίστηκε. Άνοιξα τα μάτια και βρισκόμουν πάλι στην πράσινη αυλή μου. Από πάνω βρισκόταν πολύς κόσμος και με κοίταγε με ένα πολύ ανήσυχο βλέμμα. Σηκώνομαι και κοιτάω γύρω μου. Η σκιά δεν ήταν πια εκεί. Λες αυτό να ήταν απλά ένα όνειρο? Απλά ένας εφιάλτης? Μα τότε γιατί έμοιαζε τόσο αληθινό στα μάτια μου? Γιατί αυτός ο πόνος και αυτή η μελωδία ήταν τόσο ζωντανά? Γιατί?

by Vag

Anime Music Pictures, Images and Photos

3 σχόλια:

Bubu είπε...

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Hello Friend, I love love love your blog, it‘s very interesting!!! I really like your style!! i‘ll visit you many times for sure honey.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Bubu είπε...

I‘d like to invite you to visit my fashion blog:

http://www.mydarlingbubu.com/

Thank you :). KISSES FROM SPAIN

•••HAVE A NICE WEEK•••

Moonlight είπε...

Thanks Bubu!
I'll visit your blog right know...

Kisses!